Το γλωσσί

Η αυθόρμητη σύντηξη δύο κυττάρων δεν συνεπάγεται την κατοχή εις το διηνεκές. Διάολε, δεν ξέρω καν συνεπάγεται την κατοχή εν γένει. Η αναγνώριση της αξιωματικής συνεισφοράς δε μπορεί να αποζητάται εξίσου αξιωματικά, και δη και χωρίς την ανάλογη εξισορρόπηση από μια αμοιβαιότητα που δεν αφορά ηλικίες και ιδιότητες αλλά εκάστοτε χαρακτηριστικά. Η υλική ανάδειξη δεν υποδεικνύει πνευματική. Δεν κατέχεις επειδή πληρώνεις . Δε με ενδιαφέρει πόσες εξαναγκασμένες φιλοσοφικές αντιπροτάσεις μπορεί να πραγματοποιήσει κανείς μπροστά σε αυτόν τον ισχυρισμό. Η υπόσταση που αναδύεται από την πληρωμή σας και ειδικότερα το πώς αυτή αξιοποιείται δεν ταυτίζεται με την κυριολεξία των χαρτιών που ένα-ένα κολλαριστά δίνετε και των οποίων το λάδι εντέλει δεν αποστάζετε. Οι κόκκινες ρέγκες μόνο με θυμώμουν και ορθώς πράττουν. Εκπληκτικές οι αποστάσεις με πράγματα που ενδεχομένως σας καθόρισαν. Ή καλύτερα η απουσία ηθελημένου καθορισμού κρίμα είναι να μετουσιώνεται σε απωθημένες ονειροφαντασίες ανακλώμενες σε τρίτους. Δεν καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε, δε διαθέτω φυσικά αρωματισμένα νύχια, το μόνο ευτυχές είναι το πλήθος φολίδων και σκληρών λεπιών στο δέρμα. Ελλείψει αυτών θα είχαμε πρόβλημα. Δυστυχώς δεν έχουν το ίδιο χρώμα με τα δικά σας. Δυστυχώς οι λέξεις μας βγαίνουν σε άλλα χρώματα και σχέδια, δεν είμαστε ένζυμο-υπόστρωμα εδώ πέρα. Η ανάγκη σας για ετερόφωτη κίνηση και για αχρείαστα ψεύδη μήπως το μάτι σας κατασπαράξει, δεν είναι ανάγκη να γίνει ένας αποτυχημένος πειθαναγκασμός. Δεν ψάχνω να βρω τη ρίζα του ψυχαναγκασμού σας, πάντως. Εδώ παλεύω να βρω των δικών μου. Θα μπορούσα να επικαλεστώ τη διευκόλυνση του εξωτερικού παρατηρητή. Έτσι, για να δώσω μια προχειρο-απάντηση. Μα η ενδεχόμενη προφανότητα με οδηγεί σε πρόωρη παραίτητηση και αδικαιολόγητη, υποτιθέμενη ανωτερότητα. Αυτό δεν βγάζει έξω από τον κύκλο την έγνοια και τη στενοχώρια, όμως. 
Ακόμα, και τελικώς, οι "άλλοι" φέρουν ακριβώς την έννοια της διαφοροποίησης. Στην επόμενη νύξη περί αυτών και περί  ανομοιότητας μου με δαύτους και σε λοιπές οιμωγές και επικλήσεις με τα χέρια στον αέρα, η απογοητεύση θα αρχίσει να βαθαίνει ατελείωτα κι το επίθετο αβυσσαλέος θα φορέσει και θα ξεντάνει το ουσιαστικό απόσταση που έχει πιαστεί χεράκι με την απορία.

Τι σκατά πια.