Καθώς περιμένω το τάδε να γίνει κάτι, το νερό κρασί ασπούμε, ή το φεγγάρι ήλιος, σκέφτομαι πώς θα ήταν αν κάθε φορά δε χρειαζόταν να σκέφτομαι πώς θα ήταν αν θα πρέπει να σκέφτομαι τα σενάρια παρεξήγησής σου μέχρι τα φώτα στο δρόμο να σβήσουν ένα-ένα αλλά τελικά δεν περιμένω τίποτα, απλώς θαρρώ πως το πράττω για να έχω ένα άλλοθι χρηστικότητας μυαλού, να επισκιάσει αυτό που σχηματοποιείται σα μουτζούρα με ευγενή καλοσχηματισμένα άκρα. Το θέμα είναι ότι τα σενάρια παρεξήγησής σου φαίνεται να ευσταθούν σα βλάκας επιρρεπής στις ταχείες εκτιμήσεις και στις υποαναλύσεις που είσαι και ειλικρινά πες μου τι θα ήθελες να εξάγεις από μια τέτοια συναναστροφή, καθώς έχω βαρεθεί σε οικτρό βαθμό να σκέφτομαι πόσο ανακουφιστικό είναι που άλλοι ήταν ξύπνιοι εδώ και επτά ίσως και οκτώ ώρες ή που άλλοι ή οι ίδιοι άλλοι ενδεχομένως εδώ και κάποιες άλλες ώρες βρίσκονται σε ύπνο βαθύ όταν εγώ κινούμαι ακατάπαυστα πάνω σε μια θάλασσα και αυτή κάτω απο μια σχεδία που δεν είναι μόνο δικιά μου αλλά είναι ξες τώρα, και λίγο μισοτελειωμένη. Δεν είχα κάτι μεγαλεπήβολο να πω, στην τελική ποτέ δεν έχω, αλλά πεινούσε κι έπρεπε, οπότε πες μου τι θες.
What about the lemons?
What about the lemons?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου