Σαραντατρείς βαθμοί

Περιττή και ίσως απλώς αρθρωτική μεν, εκνευριστικά "εναλλακτική" τόσο που το νόημα να χάνεται στην εικόνα και την εναλλακτικότητά της καθαυτή δε - ως προς αυτό που θέλω να πω - η φωτογραφία με το γκράφιτι/ζωγραφιά/γλυπτό/όποια άλλη μαλακία που θα υποδήλωνε χαριτωμένα αυτό που άγαρμπα θέλω να πω και που ένας εστέτ μάλλον θα προτιμούσε, την ίδια αίσθηση μου αφήνει και ένα πνευματώδες στιχάκι από τραγούδι ή ποίημα ή από ταινία που άλλοτε θα χρησιμοποιούσα, αυτή τη φορά στον κάδο όλα, παρόλο που η ταυτολογία μου λέει για τεχνη-κές αναδιφήσεις εν καιρώ μοναξιάς, θέλω να τα ξεράσω όλα λιτά και απέριττα.

Θα ψήσω (χρησιμοποιείς λάθος χρόνο μωρέ) την καρδιά να κινηθεί καταπώς το αθυρόστομο, αδιάντροπο στόμα μου. Απύλωτα και αυτή. Διπλή λωρίδα δρόμου παρακαλώ για να μη μείνει κανείς δυσαρεστημένος (κι άμα σας αρέσει). Ή ο ένας, ίσως, ποτέ δεν ξέρεις, ειδικά αυτές τις μέρες που έχουνε πάει οι αξίες περίπατο και-

Αφού οι σκύλοι κινηθούν και στις δυο λωρίδες και αλέσουν (όταν τους αφήσεις να) τότε δε θα ξαναχρειαστεί να ακολουθήσεις τις οδηγίες από αυτά τα εγχειρίδια "ΠΩΣ ΔΕ ΘΑ ΓΕΡΑΣΕΙ Η ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ". Καθώς τα στοιχειώματα λαμβάνουν χώρα με διαφορετικές υφές αυτή τη φορά ωστόσο το ίδιο περίπλοκα, να πω πως- 

Ε μα άσε με να πω, να περιγράψω άτσαλα την ύφανση. Είναι όπως όταν- 

δεν υπάρχει κόσμος γύρω μου παρά ο ακκισμός του 

ή το νευρικό γράπωμα-πλέξιμο κάποιων χεριών σε μια υπόρρητη προσπάθεια αν όχι παύσης του βασανιστηρίου που καλείται χρόνος τότε μιας φρενήρους απομύζησης του προσώπου που τα φέρει. Γιατί όποιος άλλος συγχρωτισμός με τη χωρο-χρονική ακινητοποίηση είναι μάλλον αδύνατος ε. 

Α και, πού 'σαι, μην ξεχάσω και τα ακροδάχτυλα στον αγώνα δρόμου πάνω σε ανώμαλες, λιπώδεις υποδερμικά όμως λείες επιφάνειες άλλου, τις νύχτες που ο ύπνος μου κορδώνεται γιατί δε μπορώ ούτε να τον κορτάρω-φταίω εγώ ή φταινε οι αλλότριες (αλλότριες;) επιφάνειες που τα μάτια κεντρίζουν και γι'αυτά τα όμορφα δημιουργικά που ειπώθηκαν και θα ειπωθούν μόλις ξημερώσει και γι'αυτά που- 

και η αδυναμία να απαλλαγώ από την ηδονική μυωπική θεώρηση της ζωής, να προδώσω την ομερτά όπως οι "ορθές" φωνές μου υπαγορεύουν 

Ένα χαμόγελο. ;) Κάποια (όλα τα) λόγια.

Πάντως, δεν ξέρω ρε μαν, δεν πρόσεξα τι ταινία είδαμε. 

Βρε δε γαμιέται τελικά:


"If you ever find me face down in the gutter, turn me around to my back"