Αν δεν ήμουν αυτό που διαφαίνεται ως υστερικιά και τρελή, περιφερόμενη σε σεληνιακά λιβάδια, αν η παράνοιά μου δεν είχε κατασκηνώσει μέσα στα οστά μου, αν δεν είχα σοβαρό πρόβλημα να ξεδιαλύνω τα όρια της ενηλικίωσης και της παδικότητας, του γυναικείου μου σώματος μέσα στις παιδικές κλειδώσεις και στα σκουληκιάσματα, θα διέτρεχα σοβαρό κίνδυνο να πάθω κάτι πολύ άσχημο. Κάτι μέσα στα όρια της πραγματικότητας.
Όσο περισσότερο μιλάω γι'αυτό, τόσο πιο αφηρημένο φαίνεται να γίνεται.
Όσο περισσότερο μιλάω γι'αυτό, τόσο πιο αφηρημένο φαίνεται να γίνεται.
2 σχόλια:
Δεν τρως αρκετά, αυτό φταίει. Για όλα λέμε.
εμ βέβαια, άμα υπήρχε λίπος θα παγιδεύε τη λογική και δε θα την άφηνε να φύγει! μιεχ :-/
Δημοσίευση σχολίου